Φέτος θα γιορτάσουμε καλύτερα

Έχοντας εισέλθει στην τρίτη εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής και ατενίζοντας τον δρόμο προς την Αγία Ανάσταση του Κυρίου μας, εύλογα στο χριστεπώνυμο πλήρωμα (κληρικούς και λαϊκούς) γεννώνται πολλά ερωτήματα με το πώς και με ποιον τρόπο θα εορτάσουμε φέτος το Πάσχα. Έχοντας γνώση και συναίσθηση της πραγματικότητας από την επιδημιολογική εικόνα που επικρατεί σήμερα στη χώρα μας με την επιδημία του COVID-19 αλλά ταυτόχρονα έχοντας αποκτήσει τη σχετική εμπειρία για την καλύτερη εφαρμογή και την πιστή τήρηση των προβλεπόμενων υγειονομικών μέτρων εντός των ιερών ναών, μπορούμε ανεπιφύλακτα να τονίσουμε ότι το φετινό Πάσχα όντως θα είναι πολύ καλύτερο από το περσινό. 

Περί της Μισθοδοσίας των Κληρικών (του Πρωτοπρεσβυτέρου Νεκταρίου Μαρκάκη Συνταγματάρχη (ΣΙ))

Αυτές τις ημέρες κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο κάποιο άρθρο σχετικά με τη μισθοδοσία των κληρικών στην Ελλάδα. Δεν γνωρίζω εάν στηρίζεται σε πραγματικές καταστάσεις ή εάν αποπροσανατολίζει για να τεκμηριώσει ιδεολογικές αντιλήψεις οι οποίες σκόπιμα στρατεύονται εναντίον της Εκκλησίας. Διαβάζοντάς το, δημιουργήθηκαν μέσα μου σκέψεις και απορίες σχετικά με την αντικειμενικότητα των απόψεων τις οποίες εκπροσωπεί. Έτσι θα καταθέσω κάποιες σκέψεις, υπό τύπον ερωτήσεως, για να διευκολυνθεί ο συλλογισμός κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου που θα ήθελε να ενημερωθεί για το ζήτημα.

Στὴν Παναγία προστρέχουμε μὲ θάρρος, ὅπως στὴ μητέρα μας.

«Καί ποῦ λοιπόν ἄλλην εὑρήσω ἀντίληψιν; ποῦ προσφύγω; ποῦ δὲ καὶ σωθήσομαι; τίνα θερμήν ἕξω βοηθόν;... Εἰς σὲ μόνην ἐλπίζω, καὶ θαῤῥῶ καὶ καυχῶμαι καὶ προστρέχω τῇ σκέπῃ σου· σῶσόν με». Μέσα στὴν ἐπίγνωση τῆς ἀναξιότητάς μας μαζὶ μὲ τὸν ὑμνωδό, πιστὸ βασιλέα, μοναχὸ Θεόδωρο, ποιητὴ τοῦ Μεγάλου Κανόνος, καταφεύγουμε ὅλοι μας, ὅλοι οἱ ἐμπερίστατοι καὶ κατατρυχόμενοι ἀπὸ τὰ βιοτικὰ βάσανα πιστοί, στὴν πρεσβεία τῆς Κυρίας μας Θεοτόκου πρὸς τὸν Υἱὸ καὶ Θεό της. Καὶ τοῦτο γιατὶ γνωρίζουμε, ὅτι ἡ Παναγία συνδέεται μὲ μιὰ εἰδικὴ σχέση μὲ τὸν Χριστό, τὸν Θεὸ καὶ Σωτήρα τοῦ κόσμου, τὴ σχέση τῆς μητρότητος. Τὴν ὁμολογοῦμε ὡς «ἀληθῆ Θεοτόκον», καταφάσκοντες, ἔτσι, τὸ σχετικὸ δόγμα τῆς Τρίτης καὶ Τετάρτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, δηλαδὴ μητέρα τοῦ Θεοῦ ποὺ μπορεῖ καὶ τὸ θέλει ἀπὸ ἀμέτρητη συμπάθεια, νὰ μεσιτεύει στὸν εὔσπλαγχνο Υἱό της γιὰ ὅλους μας.

Πῶς θὰ ὑποδεχθοῦμε τὸ νεογέννητο Χριστό μας;

Ὅταν περιμένουμε τὴ γέννηση ἑνὸς νέου μέλους τοῦ οἰκογενειακοῦ μας περιβάλλοντος, τὴ γέννηση ἑνὸς παιδιοῦ, ἀναλωνόμαστε σὲ διάφορες προετοιμασίες. Ἑτοιμάζουμε χῶρο στὸ σπίτι γιὰ τὸ κρεββατάτι τοῦ μωροῦ, ἀγοράζουμε ροῦχα, στολίζουμε γιορτινὰ τὸ δωμάτιο, ἑτοιμαζόμαστε γιὰ νὰ τοῦ προσφέρουμε δῶρα χρήσιμα. Οἱ ἑτοιμασίες αὐτὲς συνοδεύονται ἀπὸ μεγάλη χαρά, ἀφοῦ θὰ γεννηθεῖ «ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον» (Ἰωάν. ιστ΄ 21).

Ἂν οἱ προετοιμασίες μας γιὰ τὴ γέννηση ἑνὸς παιδιοῦ καὶ τὴν ὑποδοχή του στὸ σπίτι μας εἶναι πολύμηνες, οἱ προετοιμασίες μας γιὰ τὴν γέννηση καὶ ὑποδοχὴ τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ στὶς καρδιές μας δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογες;

Ὀκνηρία καὶ πολυπραγμοσύνη. Δύο παγίδες τοῦ διαβόλου

Ὅσο εἶναι ἡμέρα καὶ βλέπουμε καὶ μποροῦμε νὰ ἐργασθοῦμε ἂς μὴν χάνουμε χρόνο, μᾶς προτρέπει ὁ Κύριος μας. Ἡ νύχτα με τὸ σκοτάδι ἔρχεται σύντομα, ὁπότε καὶ νὰ θέλουμε δὲν θὰ μποροῦμε νὰ ἐργασθοῦμε. Τὰ νιάτα εἶναι ἡ ἡμέρα ποὺ μποροῦμε νὰ ἀποδώσουμε παραγωγικὰ καὶ νὰ ἀποταμιεύσουμε γιὰ τὴν ἐπερχόμενη νύχτα ποὺ εἶναι τὰ γηρατιά, ἂν αὐτὰ τὰ ἐπιτρέψει ὁ Κύριός μας, ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου.   Ἡ ζωή μας ὅλη ἀπὸ ἄλλη ὀπτικὴ γωνία εἶναι μιὰ ἡμέρα, ἐνῶ ὁ θάνατος ποὺ ἀναπόφευκτα ἀκολουθεῖ εἶναι ἡ νύχτα. «Ἕως ἡμέρα ἐστὶν ἐργάζεσθαι· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι» (Ἰωάν. θ΄ 4) εἶπε ὁ Χριστός μας στοὺς μαθητές Του. Μὴν ἀμελεῖτε τὴν ἐργασία ὅσο βλέπετε, ὅσο ἔχετε χρόνο καὶ μάλιστα ὄχι ὁποιαδήποτε ἐργασία συμπεριλαμβανομένης τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ μόνο «τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ».

Εἴμαστε Ὀρθόδοξοι;

Ἡ Ὀρθοδοξία μας εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια. Δὲν εἶναι ἰδέα, δὲν εἶναι θεωρία, δὲν εἶναι σύστημα. Εἶναι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς, ποὺ ὁ ἴδιος μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι εἶναι ἡ ἀλήθεια λέγοντας «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια» (Ἰωάν. ιδ΄ 6). Αὐτὸς ὁ Θεάνθρωπος εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία μας! 

Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας δὲν εἶναι ὑπόθεση γνώσεως. Κυρίως εἶναι ὀρθὸς τρόπος ζωῆς. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ταυτόσημη μὲ τὴν ὀρθοπραξία.